KPSS Türkçe Noktalama İşaretleri Testi 1

Kendi içinde virgülle ayrılmış tür grupları (sebzeler ve meyveler) birbirinden noktalı virgülle ayrılır; bu yer III’tür. I, II ve IV’e virgül, V’e nokta gelir.

“ve” bağlacından önce virgül konmaz. B’de cevap sözcüğünden, C ve E’de hitaptan sonra, D’de sıralı cümleler arasında virgül doğru kullanılmıştır.

Cümlede örneklere işaret eden “şunlar, şöyle” gibi bir söz olmadan sıralamadan önce iki nokta konmaz. A’da örnekten, B’de aktarılan sözden, D’de açıklamadan önce, C’de karşılıklı konuşmada konuşanın adından sonra iki nokta doğrudur.

Millet adlarına gelen çokluk eki kesmeyle ayrılmaz: “Türklerin”. Diğer cümlelerde özel ada, sayıya ve kısaltmaya gelen ekler doğru biçimde ayrılmıştır.

Yalnız D cevap bekleyen bir soru cümlesidir. A, B ve E’de soru sözcükleri yan cümlenin içindedir ama cümle bir bildirimdir; C ise ünlem gerektiren bir sevinç cümlesidir.

B’de öğretmenin sözü değiştirilmeden aktarılmıştır; bu nedenle “Defterlerinizi açın.” tırnak içine alınmalıdır. Diğer cümlelerde söz dolaylı olarak aktarıldığı için tırnak gerekmez.

“Ankara-İstanbul” iki yer arasındaki ilişkiyi gösterir; kısa çizgi burada “ile, arasında” anlamı verir. B ve E’de ekleri, C’de heceleri, D’de fiil kökünü göstermek için kullanılmıştır.

“3.” sıra sayısıdır, “üçüncü” diye okunur. A’da saat ile dakikayı, B’de kısaltmayı, C’de tarihin bölümlerini, E’de büyük sayının basamaklarını ayırmak için nokta kullanılmıştır.

C’de konuşan kişi adı vermekten vazgeçtiğini açıkça söyler; üç nokta söylenmeyen sözün yerini tutar. A’da sıralamanın sürdüğünü, B’de heyecanla kesilen konuşmayı, D’de merak uyandırmayı, E’de sürüp giden bir eylemi gösterir.

“Eyvah” ünlemiyle başlayan cümle ani bir korku ve telaş bildirir; sonuna ünlem işareti konur. C soru cümlesidir; diğerleri düz bildirimdir.

Kurum ve kuruluş adlarına gelen ekler kesmeyle ayrılmaz: “Türk Dil Kurumuna”. Dağ, nehir gibi coğrafi adlara, kişi adlarına ve kısaltmalara gelen ekler ise kesmeyle ayrılır.

E’de her biri kendi yüklemine sahip üç cümle virgülle sıralanmıştır. A’da hitaptan, B’de cevap sözcüğünden sonra; C’de eş görevli sözcükleri, D’de sıfatları ayırmak için virgül kullanılmıştır.

C’de ögeleri virgülle ayrılmış iki sıralı cümle noktalı virgülle birbirinden ayrılmıştır. Diğer cümlelerde noktalı virgül ya gereksizdir ya da virgülün yerine yanlış kullanılmıştır.

Ayraç içindeki ünlem işareti, bir odayı toplamak için bir hafta harcamanın övünülecek bir şey olmadığını alaycı biçimde vurgular. A’daki ayraç içi soru işareti bilginin kesin olmadığını gösterir.

Yazıda karşılıklı konuşmalar, satır başına konan uzun çizgiyle (—) gösterilir. Kısa çizgi ise ek, hece ve “arasında” anlamı için kullanılır.

“e-posta/faks” iki seçenekten birini anlatır; eğik çizgi “veya” anlamındadır. B’de dizeleri ayırmak, C’de adres numarasında, D’de tarihte, E’de ölçü biriminde kullanılmıştır.

Ölçü birimi kısaltmalarından sonra nokta konmaz: “kg”. “Prof., bkz., vb., Cad.” gibi kısaltmalar ise noktayla yazılır.

Sıfat görevindeki “yeni aldığı” ile nitelediği “ayakkabılarını” arasına virgül konmaz. Diğer cümlelerde virgül cevap sözcüğünden ve hitaptan sonra, eş görevli sözcükler ve sıralı cümleler arasında doğru kullanılmıştır.

B’de tırnak, “sabır” sözcüğünü öne çıkarmak için kullanılmıştır. A, D ve E’de aktarılan söz, C’de eser adı tırnak içine alınmıştır.

“Babam” öznesinden sonra noktalı virgül konmaz; burada hiçbir işaret gerekmez. I’deki nokta, II’deki iki nokta, III’teki soru işareti ve V’teki ünlem işareti doğrudur.